آیندهٔ ایران

ایران مجموعه‌ای درهم‌تنیده از پرسش‌ها را پیش روی دولت‌های دموکراتیک می‌گذارد: نقض مستمر حقوق بشر، سرکوب جامعهٔ مدنی، نگرانی‌های امنیتی فرامرزی، بی‌ثباتی منطقه‌ای و دشواری شکل‌دادن به پاسخی مؤثر در سطح بین‌المللی.

هم‌زمان پرسش‌های جدی‌ای دربارهٔ سرشت ایدئولوژیک و ساختار نهادی جمهوری اسلامی باقی است؛ دربارهٔ شرایطی که نظام‌های اقتدارگرا در آن تغییر می‌کنند، و دربارهٔ چالش‌های سیاسی، حقوقی و نهادی که می‌تواند همراه گذار دموکراتیک آینده باشد.

این پرسش‌ها مهم‌تر از آن‌اند که در گفت‌وگوهای جداگانه محبوس بمانند.

با گرد هم آوردن نمایندگان مجلس و سیاست‌گذاران در کنار پژوهشگران، روزنامه‌نگاران و جوانان در دانشگاه وست‌مینستر، کنفرانس می‌کوشد فضایی بسازد که در آن تجربهٔ سیاست‌گذاری با تخصص دانشگاهی روبه‌رو شود و هر دو مستقیماً با نسلی تازه وارد گفت‌وگو شوند.

نسل آینده نباید فقط ناظر گفت‌وگو باشد. باید بخشی از آن باشد.

یکی از هدف‌های اصلی «آیندهٔ ایران» کاستن از فاصلهٔ میان تصمیم‌گیران مستقر، تخصص دانشگاهی و نسل‌های جوان‌تر است.

دانشجویان و جوانان حرفه‌ای می‌توانند از راه پرسش و پاسخ، نشست «صداهای نوظهور» و برنامهٔ شبکه‌سازی کنفرانس، مستقیماً با نمایندگان مجلس، پژوهشگران و روزنامه‌نگاران وارد گفت‌وگو شوند.

هدف صرفاً دادن تریبون به جوانان نیست، بلکه ساختن تبادلی دوسویه است: جوان‌ترها بتوانند تفکر مستقر را به پرسش بکشند و هم‌زمان با سیاست‌گذاری، پژوهش دانشگاهی و تجربهٔ حرفه‌ای رویارو شوند.